Naar inhoud springen
CJC-1295 en Ipamorelin: receptorfarmacologie vergeleken
Onderzoek5 min leestijd

CJC-1295 en Ipamorelin: receptorfarmacologie vergeleken

Hoe een agonist van de GHRH-receptor en een agonist van de ghreline-receptor verschillen: receptordoelen, halfwaardetijdvarianten, selectiviteit en de eindpunten in gepubliceerd onderzoek naar de GH-as.

Getoetst aan primaire onderzoeksliteratuur · Gepubliceerd · Laatst beoordeeld · Redactionele normen

CJC-1295 en Ipamorelin zijn twee groeihormoon-secretagogen (GH-secretagogen) die inwerken op twee verschillende receptoren in de hypofyse. Dit artikel vergelijkt hun receptorfarmacologie, hun selectiviteit en de eindpunten die gepubliceerd onderzoek naar de GH-as meet.

Het is een literatuuroverzicht en beschrijft geen gebruik bij mensen.

Twee verschillende receptordoelen

CJC-1295 — de GHRH-route

CJC-1295 is een gemodificeerd analoog van het groeihormoon-releasing hormoon (GHRH). Het bindt aan de GHRH-receptor op somatotrofe cellen van de hypofyse en verhoogt de amplitude van GH-pulsen.

Er bestaan twee varianten:

  • CJC-1295 zonder DAC (ook gemodificeerd GRF 1-29 genoemd) — een korte halfwaardetijd van ongeveer 30 minuten.
  • CJC-1295 met DAC (Drug Affinity Complex) — bindt aan serumalbumine, waardoor de halfwaardetijd tot enkele dagen toeneemt.

De twee varianten geven zeer verschillende GH-profielen. De variant zonder DAC geeft korte, pulsachtige signalen. De variant met DAC geeft een aanhoudende verhoging.

Ipamorelin — de ghreline-route

Ipamorelin is een selectieve agonist van de ghreline-receptor (GHS-R1a). Deze route kan GH-pulsen uitlokken onafhankelijk van GHRH en draagt zo bij aan de frequentie en de start van pulsen.

Ipamorelin is selectiever dan eerdere ghreline-mimetica zoals GHRP-6 en Hexarelin. In gepubliceerde studies veroorzaakte het weinig verandering in cortisol, prolactine of eetlust. Daarom gebruiken onderzoekers het om GH-gemedieerde effecten te bestuderen met minder verstorende factoren vanuit de stressas. Zie Ipamorelin vs GHRP-6 voor de vergelijking van de selectiviteit.

Hoe de twee receptorroutes verschillen

EigenschapCJC-1295Ipamorelin
ReceptorGHRH-receptorGhreline-receptor (GHS-R1a)
Effect op GH-pulsenVerhoogt de pulsamplitudeVerhoogt de pulsinitiatie
HalfwaardetijdOngeveer 30 minuten (zonder DAC); enkele dagen (met DAC)Kort
SelectiviteitWerkt in op de GHRH-receptorWeinig verandering in cortisol of prolactine in gepubliceerde studies

De twee receptoren reguleren de GH-afgifte via gescheiden signaalroutes. Fysiologische studies van de somatotrope as hebben onderzocht hoe deze routes op elkaar inwerken. Die studies beschrijven receptorbiologie. Ze onderbouwen geen enkel gebruik bij mensen.

Eindpunten in gepubliceerd onderzoek

Studies naar GH-secretagogen meten doorgaans:

  • Serum-IGF-1 — de belangrijkste downstreammarker van GH-blootstelling; het verandert langzaam.
  • Kenmerken van GH-pulsen — frequente bloedafname om de amplitude en frequentie van pulsen te meten.
  • Lichaamssamenstelling — bijvoorbeeld DEXA-metingen van vetvrije massa en vetmassa.
  • Glucose en insuline — verhoging van GH kan de insulinegevoeligheid verlagen.
  • Slaaparchitectuur — trage-golfslaap correleert met endogene GH-afgifte.

Overwegingen bij het vergelijken van studies

  1. 1Keuze van de variant. De varianten met en zonder DAC zijn niet uitwisselbaar. Aanhoudende stimulatie van de GHRH-receptor door de DAC-variant verandert het pulspatroon dat de studie meet.
  2. 2Selectiviteit. Minder selectieve ghreline-mimetica (GHRP-6, Hexarelin) verhogen ook cortisol en prolactine. Zij kunnen studies verstoren die GH-gemedieerde effecten afzonderlijk willen onderzoeken.
  3. 3Receptordesensitisatie. Continue stimulatie van de ghreline-receptor kan de respons na verloop van tijd verminderen. De duur van de studie is daarom een ontwerpvariabele.

Verder lezen

Voor de vergelijking van de mechanismen, zie CJC-1295 vs Ipamorelin. Voor begrippenlijstitems, zie CJC-1295 en Ipamorelin. Voor de achtergrond van de klasse, zie de onderzoeksgids over GH-secretagogen.

Onderzoeksreagentia

Beide stoffen zijn verkrijgbaar als gevriesdroogde onderzoeksreagentia van 5 mg met een Certificate of Analysis per batch:


Alle genoemde producten zijn chemische reagentia uitsluitend voor laboratoriumonderzoek. Niet voor gebruik bij mensen of dieren. Dit artikel vat gepubliceerd onderzoek samen en is geen medisch advies.